Gedenkplaats Bergen-Belsen

De meest aangrijpende ervaring op het terrein van Bergen Belsen is de ervaring van leegte. Er zijn amper fysieke overblijfselen in deze idyllische omgeving die ons kunnen helpen om het afgrijselijke verleden te visualiseren en te begrijpen. Toch, met de kennis van het verleden, maakt juist deze grote afwezigheid de confrontatie zo krachtig. In onze beleving moet juist de ervaring van de leegte benadrukt worden in het ontwerp. De bezoekers doen kennis van het verleden op bij de tentoonstelling en betreden dan het kamp, om alleen gelaten te worden in dit prachtige doch verontrustende landschap. Het is essentieel om de grenzen van het voormalig kamp te markeren. Dit doen we door een verdedigingswal te ontwerpen langs de exacte contouren van het kamp. Strenge steile wanden langs de buitenkant, zachte glooiingen naar het kampterrein. Zo treft men, bij het naderen van het kamp, een fysieke barrière. Het geeft heel sterk aan waar het kamp was en waar niet, het kamp blijft uit het zicht, heeft zich verscholen als een enigma. Tegenovergesteld, geeft de glooiende helling binnen in het kamp geen enkel gevoel van fysieke opsluiting. Het creëert een horizon die de lucht inlijst als een visuele grens en tijdelijk de omgeving elimineert. Het hoofdgebouw is gelegen aan de verdedigingswal. Als men door het bos wandelt, treft men een helder, met donkere lei geplaveid pad. Het klimt omhoog naar het pad op de verdedigingswal en treft de horizon op de rand van het kamp.
Dit hellend plateau toont de dramatiek van de benadering van het kamp . Het laat zich zien als een sobere en monumentale ruimte en zijn architectuur is, net als de verdedigingswal een interventie in het landschap. Het plateau is ook een platform voor officiële herdenkingsbijeenkomsten. In dit volume zijn de permanente tentoonstellingsruimtes, archieven en opslag ingekerfd uit de aarde als een labyrint.